Składniki sushi

Pierwsze wzmianki o sushi pochodzą z ósmego wieku naszej ery. Określenie to pojawiło się w kontekście podatku pobieranego w naturze, choć nie precyzuje, czym owo sushi było. Przez następne stulecia kuchnia japońska ewoluowała i ulegała kolejnym przemianom, jest zatem prawdopodobne, iż pierwotnie nazwa ta określała danie całkowicie odmienne od tego, które znamy dzisiaj. Obecnie z sushi kojarzymy danie składające się głównie z kleistego ryżu z dodatkiem octu ryżowego, zawiniętego w wodorosty zwane nori. Wewnątrz znajdują się rozmaite dodatki, zwykle jest to surowa ryba, świeże warzywa i owoce morza. Skład sushi odzwierciedla naturalne warunki Japonii- wyspiarski i górzysty charakter wysp japońskich utrudniał uprawę większości roślin. Do tego występowanie stosunkowo jałowych gleb i charakterystyczny klimat spowodowały, że główną uprawę stanowił ryż. Do tego bogata linia brzegowa i obecność ciepłych prądów oceanicznych uczyniły z Japończyków naród rybaków. Nic więc dziwnego, że ryż i owoce morza po dziś dzień stanowią podstawę ich diety. Pierwowzór sushi nie był właściwie osobnym daniem ,a raczej sposobem konserwowania żywności- w glinianych garnkach układano naprzemiennie warstwy ryżu i ryb. Dzięki fermentującemu ryżowi potrawa dobrze się konserwowała i utrzymywała świeżość całymi miesiącami. Warto jednak zaznaczyć, że zamarynowane w ten sposób pożywienie zyskiwało nieprzyjemny zapach, zaś sfermentowany ryż nie nadawał się do późniejszej konsumpcji. Użycie octu ryżowego całkowicie zmieniło ten proces. Dzięki niemu konserwowanie żywności odbywało się znacznie szybciej, a jej aromat nie był tak nieprzyjazny. Innym, szeroko stosowanym sposobem marynowania pierwowzoru sushi było użycie sosu sojowego lub soli- stąd też zwyczaj namaczania sushi właśnie w sosie sojowym. Niekiedy ryby były poddawane obróbce termicznej przed zawinięciem w ryż. Te formy konserwowania żywności wynikały po prostu z braku możliwości użycia lodówki. Z czasem jednak okazywało się, że świeżo zawinięte ryby w towarzystwie ryżu z octem ryżowym zyskują ciekawy smak i stawały się coraz bardziej popularne. Rozkwit popularności sushi to okres końca osiemnastego wieku, a przede wszystkim pierwsze dekady wieku dziewiętnastego, szczególnie w Edo- terenie dzisiejszego Tokio. Mieszkańcy tego regionu znani byli ze swej niecierpliwości- stąd też docenili proste przekąski smakiem przypominające tradycyjne, zakonserwowane ryby i owoce morza, a jednocześnie, dzięki użyciu octu ryżowego, potrawę tę można było przygotować w kilka minut. Warto tez podkreślić, ze niektórzy mistrzowie chwalili się umiejętnością przygotowania porcji w ciągu kilkudziesięciu sekund. Takie tempo na pewno imponowało mieszkańcom Edo. Choć ówczesne sushi zapewne przypominało w smaku potrawę, która znamy obecnie, porcje były znacznie większe. Kolejna rewolucją stało się użycie suszonych glonów- nori. Pierwotnie bowiem potrawy będące pierwowzorem sushi były umieszczane w glinianych dzbanach lub, w przypadku małych porcji, zawijane w liście bambusa. Użycie glonów, które powstrzymywały potrawę przed rozsypaniem się, a jednocześnie były jadalne było niezwykle praktycznym rozwiązaniem i z pewnością pozytywnie wpłynęło na popularność tego dania.